De voorbije weken werd het hier erg stil op mijn blog.. en ja dat had een reden. Na de zoveelste aankondiging dat ik weer ging stoppen met roken liep het toch mis. En niets erger voor je motivatie dan weer te falen bij het stoppen. Zeker omdat ik al zo lang bezig ben met dat stoppen.

Ben dan ook maar een hele poos van deze blog verdwenen en ondergedoken in mijn hol.

Echter ben ik terug aan het sporten, en ik merk dat het eigenlijk voor geen meter loopt. Nu had ik tijdens het lopen oprispingen van de maag waardoor heel mijn mond weer naar sigaretten smaakte. En zeg nu zelf, hoe ongezond, ranzig en idioot is me dat.

Dus laten we gewoon er weer voor gaan. En deze keer weiger ik toe te geven dat het weer mislukt is, want het zal niet mislukken...

Een kort berichtje deze keer... Het is hier weer stilgevallen en ja dan mogen jullie gerust besluiten dat het weer eens niet aan het lukken is..

Echter is de irritatiegrens van het roken weer bereikt, en het besef dat dit echt totaal niet kan. En dus gaan we morgen nog maar eens stoppen met roken.

Gewoon knop om en geen smerige sigaretten meer...

Waarom het mij na die eerste stoppoging altijd aan het mislukken, is omdat ik ergens voel dat ik het niet eerlijk vind dat ik niet mag roken.

Maar ik wil niet meer afhankelijk zijn van verslavingen. Dus morgen stop ik, en deze keer voorgoed!

Veel succes aan iedereen hier!!

Ik begin me een beetje te voelen zoals Coyote van Roadrunner.

Net zoals Coyote er maar niet in slaagt om de RoadRunner te vangen, zo slaag ik er maar niet in om te stoppen met roken. De voorbije 18 dagen in de week dagelijks een sigaret of 2-3 van mijn vriendin gejat. In het weekend werden dit er toch wel een pak meer...

Er zijn echter nog andere gelijkenissen met de coyote van Roadrunner (beep beep)... de Coyote geeft nooit op! Aflevering na aflevering probeert hij maar om Roadrunner (beep beep) te pakken te krijgen.

En zo heb ik na 18 dagen toch de moed gevonden om er nog maar eens voor te gaan... En proberen helemaal geen sigaretten meer op te steken..

En misschien slaag ik er dan wel in om de roadrunner eindelijk te vangen. En dat het kan bewijst volgend youtube filmpje: Coyote catches roadrunner

Vorige week heeft er zich bij ons een waar drama afgespeeld. De angst was op zowel mijn als mijn vriendin haar gezicht te lezen. De wanhoop stond ons nabij. Er werd gevloekt, gescholden gezucht. Mijn vriendin kon met moeite haar traantjes bedwingen...

Er was iets misgelopen, iets grondig misgelopen... Op het moment dat niemand het verwachte...

Omdat ik een moderne man ben (ahum) moest ik kleren in de was steken. En net had ik mijn verdomde ene sigaret op de avond opgerookt... Ik besloot mijn broek ook maar bij de was te gooien... Niet wetende welk drama dit zou aanrichten.

5 minuten later vroeg mijn vriendin haar aansteker terug. Jammergenoeg was die opeens spoorloos. En iemand die op het punt staat te roken en geen vuur vindt, heeft nogal vaak de nijging om buiten alle proporties te reageren.

Dus binnen de kortste keren stond heel ons appartement in rep en roer. Er moest en zou een vuurtje gevonden worden. Na 15 minuten zoeken en vele verzuchtingen naar mijn hoofd was er nog één optie.

De nachtwinkel om de hoek...

Wat was er nu met dat aanstekertje gebeurd? Wel het bleek zwaar verzopen te zijn door de wasmachine. Werken heeft het niet meer gedaan.

Had ik dus niet die ene stoeme sigaret per avond gerookt. Dan had ik dus NIET een aansteker verzopen. Ook NIET 15 minuten tevergeefs moeten zoeken achter een vuurtje. NIET veel te veel verwensingen naar mijn hoofd gekregen. NIET nog maar eens getuige geweest van hoe 'zielig' verslavingen eigenlijk zijn. Maar dan had ik rustig in mijn zetel kunnen zitten en naar TV kijken..

Nu had ik in mijn vorig bericht beloofd om eerlijk te melden of ik al dan niet gerookt heb. En na zo'n verhaal zou je natuurlijk een neen verwachten. Maar ik vrees dat ik er weer éne heb opgestoken. Jaja verslavingen.. Bah bah bah....

Heb nu al zo vaak geschreven dat ik er weer voor ga. En elke keer moet ik weer toegeven dat dat toch niet meer echt lukt. De voorbije week ook weer regelmatig in de fout gegaan.

Er even aan gedacht om dan maar niet meer te schrijven en het maar op te geven. Maar eigenlijk is dat wel het laatste wat ik wil...

Dus hoe gaat het nu met mij? Ik rookte er vroeger twintig per dag, nu nog 2... Een hele verbetering qua aantal. Jammergenoeg houdt dit wel die verslavingsdrang in stand..

En eigenlijk wil ik dit niet, want een beetje smerig doen is nog steeds smerig doen In plaats van teveel vooruit te kijken, heb ik nu gewoon als doel om morgen geen enkele sigaret te roken. En vrijdag laat ik jullie weten of me dat gelukt is...

Stap per stap, dag per dag...