Zoals ik reeds in mijn vorig berichtje schreef was mijn vakantie verre van rookvrij. Ik heb redelijk wat sigaretten gerookt.

Hoe smaakten ze? Supersmerig... ik herkende de smaak zelfs niet...
Hoe voelde ik me erbij? Gefrustreerd
Wat hebben ze opgeleverd?  Niets

En toch maar blijven sigaretten opsteken...

Heb dan maar besloten dat  ik thuis direct terug ging stoppen. En eigenlijk ben ik dat ook keihard aan het doen. Ik overweeg gewoon totaal niet meer om één sigaret op te steken. Heb mijn lesje wel geleerd, één sigaret kan niet, zelfs al ben je al meer dan 45 dagen gestopt.

Heb nu natuurlijk weer wat last van afkickverschijnselen. Voor ik in de fout ging dacht ik nog maar erg zelden aan peuken, nu weer voortdurend. Gelukkig ook weer niet zo extreem als toen ik 47 dagen geleden stopte.

Maarja wie zijn gat verbrand mag op de blaren zitten dus neem ik dat er ook maar bij.  Ik ben weer gestopt en ik zal dat deze keer ook blijven! Zo niet dan zet ik mijn stop status op nul en daar heb ik echt geen zin in!

Groetjes,
een lichtjes gefrustreerde maar opnieuw gemotiveerde stopper!

Mijn week vakantie vol goede moed begonnen. Ik had geen pakken sigaretten mee, meer nog ik dacht er niet meer aan. MIjn vriendin was ook gestopt met roken dus het leek allemaal heel gemakklijk te worden.

Tot mijn vriendin het in haar hoofd haalde om bij haar ochtendaankopen nog maar eens een pak tabak aan te schaffen... MIjn eerste reactie was het pakje vernietigen, maar dat mocht niet, ik moest haar laten doen.

Nog geen dag later had ik ook een sigaret gerookt, en voor je het wist werd dat een tweede...

Nooit gedacht nog te moeten schrijven dat ik een sigaret rookte, jammergenoeg heb ik dat echter wel gedaan... en dat is echt balen.

Heb me nu voorgenomen om terug thuis niet meer te roken, en als me dat lukt, dan zal ik het als een accident de parcours zien. Indien ik thuis terug rook denk ik dat ik weer helemaal opnieuw mag beginnen.

Of hoe een zwak moment weer alles om zeep kan helpen...

Om mijn negatief berichtje van gisteren toch wat ongedaan te maken hier nog eens een update van mijn dagboek.

Vandaag bijna niet aan een sigaret gedacht. Ben 48 km gaan mountainbiken, en het ging vlotter dan ooit. Het is moelijk om te zeggen dat je conditie echt verbetert is door het stoppen met roken, maar er toch maar van uit gaan is goed voor de motivatie niet?

Vrijdag ben ik een ganse week op reis en komen er ook geen updates van mij. Wellicht de eerste rookvrije vakantie sinds jaren.

Veel succes aan al de stoppers hier, en bedankt voor alle reacties. Ook dat is zeker een steun in de rug!

Hoewel ik nu reeds meer dan een maand gestopt ben met roken. Toch blijf ik het op vele momenten knap lastig hebben. Vandaag ben ik al uren in mijn hoofd aan het overwegen om toch nog maar eens één keer een sigaret op te steken.

Dit had ik de voorbije dagen wel meer, maar vandaag is het echt balen. Ik word er supernerveus van en krijg het maar niet uit mijn hoofd.

Neen, ik ben gestopt met roken, en een ex roker heeft geen sigaretten nodig! Hoe vaak ik ook probeer me hier van te overtuigen, het lukt me vandaag precies niet. Is dit de laatste poging van het nicotinemonster om me terug aan het roken te krijgen, of ga ik dit nog vaak hebben?

Ik dacht dat het ergste nu wel voorbij was, en toegegeven, dat is ook wel zo. Maar toch heb ik nog geregeld vlagen waarbij ik het knap lastig krijg. Waarbij ik mezelf moet blijven overtuigen dat het geen 'opoffering' is om niet te roken... maar een overwinning. En me hier vandaag van overtuigen, is méér dan een kleine uitdaging.

Na 34 dagen nog steeds zo afzien van die vuile sigaretten, zelfs ik had dat niet gedacht...